Geschiedenis

Historie van onze tennishal

Blaashal

Op de plaats van de huidige tennishal Veldwijk stond in vroeger tijden een luchthal, door velen blaashal genoemd. Deze luchthal, gemeentelijk eigendom, werd door de gemeente zelf geëxploiteerd voor tennisdoeleinden. Eind tachtiger jaren besloot de gemeenteraad dat “tennis niet meer tot de gemeentelijke voorzieningen behoorde”. Met andere woorden: alle tennisparken werden geprivatiseerd. De luchthal, die al als afgeschreven werd beschouwd, viel buiten deze privatisering. Tijdens een raadsvergadering, medio 1989, werd besloten de luchthal niet te vervangen.Dit besluit werd door enkele fracties voorzien van een “tenzij de vervanging zou kunnen zonder dat dat extra geld gaat kosten”.

Op 25 januari 1990 ging de luchthal definitief ten onder door natuurgeweld. De verzekeringspenningen zouden worden uitgekeerd mits er herbouwd zou worden volgens de oorspronkelijke bestemming. Dit ‘mits’ leverde een probleem voor de gemeente, daar “tennis niet meer tot de gemeentelijke voorzieningen behoorde”. Daarnaast kwam nog de uitspraak dat een eventuele vervanging van de luchthal de gemeente geen extra geld zou mogen kosten.

Dit probleem werd aan het bestuur van de (toen nog bestaande) Tennisfederatie Hengelo voorgelegd. Na meerdere brainstormsessies werd het niet als onmogelijk gezien dat het beheer van een nieuw te bouwen Veldwijkhal gedeeltelijk in handen zou komen van alle Hengelose tennisverenigingen. Daarnaast heeft het federatiebestuur er sterk voor gepleit om in de herbouw een redelijke wachtruimte (=kantine) en fatsoenlijke sanitaire ruimtes op te nemen, welke voorzieningen niet in de luchthal aanwezig waren. Daar het federatiebestuur van mening was dat een participatie in het beheer van een nieuwe Veldwijk-tennishal niet door het bestuur alleen en/of alleen door de bij de federatie aangesloten verenigingen kon worden genomen werden alle besturen van Hengelose tennisverenigingen geïnformeerd en uitgenodigd voor een bijeenkomst welke op 14 juni 1990 werd gehouden ten stadhuize.

Bijeenkomst

Tijdens die bijeenkomst stelden de verenigingen dat,
a) herbouw ten zeerste gewenst was;
b) de gemeente de bouwplannen verder mocht uitwerken,
c) als de verenigingen medeverantwoordelijk zouden worden voor het beheer die verenigingen dan ook medezeggenschap wilden hebben in de realisatie van de nieuw-/herbouw;
d) verdere besprekingen over de bouw en verdere uitwerking van medeparticipatie in het beheer zouden lopen via de federatie, welke laatste alle Hengelose tennisverenigingen zou blijven informeren.
e) bij invulling van de bezetting van de toekomstige hal rekening gehouden zou moeten worden met de vraag van de verenigingen naar afname van baanhuur.

Kort daarop volgde een vergadering waar alle besturen van Hengelose tennisverenigingen (op een na) vertegenwoordigd waren. Op die vergadering was ook een vertegenwoordiging van de gemeente aanwezig. De bouwplannen voor de nieuw-/herbouw werden getoond.

Nieuwe exploitatie

Ook werd de zienswijze van de gemeente over de participatie van de Hengelose tennisverenigingen kenbaar gemaakt, waarbij de gemeente duidelijk stelde dat,
1e: de exploitatie van de nieuwe Veldwijkhal voor de gemeente budgettair neutraal moest zijn;
2e: om “budgettair neutraal” te draaien er een bezetting van zo’n 75 % zou moeten zijn;
3e: de exploitatie niet “commercieel” mocht zijn;
4e: de hal uitsluitend tennisdoeleinden als bestemming mee zou krijgen;
5e: de hal eigendom van de gemeente zou blijven;
6e: de voormalige huurders van de luchthal het recht (en de garantie) kregen weer hun “oude” baanuren te huren.
7e: aan de “eis” om een wachtruimte en fatsoenlijk sanitair te realiseren een kostenplaatje verbonden zou zijn.

Tijdens dezelfde vergadering stelden de Hengelose tennisverenigingen zich garant voor afname van zoveel baanuren dat aan de “budgettair neurale” eis van de gemeente voldaan kon worden. Om aan deze garant-verklaring te kunnen voldoen waren de verenigingen van mening dat de exploitatie dan volledig in handen van de verenigingen zou moeten komen, waardoor van een commerciële opzet eigenlijk al geen sprake meer was. Die exploitatie zou alleen zin hebben als sanitaire voorzieningen en een wachtruimte gerealiseerd werden. Met betrekking tot de oorspronkelijk vaste huurders werd nog geen definitieve uitspraak gedaan.

Uiteindelijke conclusie: De gemeente kon doorgaan met de plannen en de nieuw-/herbouw van de tennishal Veldwijk realiseren in samenwerking met de Hengelose tennisverenigingen welke laatsten de gehele exploitatie in handen zouden krijgen tegen een “budgettair-neutrale vergoeding”.

Beheercommissie

Om niet voortdurend met vertegenwoordigers van alle Hengelose tennisverenigingen te moeten vergaderen over de verdere uitwerking van de bouw- en exploitatieplannen werd in diezelfde vergadering een “beheercommissie” gevormd uit vertegenwoordigers van de verenigingen met aanvulling van enkele leden van het federatiebestuur. Aan die commissie werd verzocht voortdurend “voeling” te houden met alle tennisverenigingen om in het uiteindelijke exploitatieplaatje zoveel mogelijk wensen van al die verenigingen terug te zien. Deze “voeling” zou via het federatiegebeuren plaatsvinden.

De “beheercommissie” kwam meerdere keren bijeen, gaf de bevindingen door via de federatie en op vergaderingen met de gezamenlijke Hengelose tennisverenigingen, hetgeen resulteerde in:

a) het vormen van een Stichting Tennishal Veldwijk met in het bestuur leden van Hengelose tennisverenigingen.
b) het exploiteren van de tennishal Veldwijk door deze stichting ten behoeve en ten bate van de Hengelose tennisverenigingen.
c) het jaarlijks afleggen van “rekening en verantwoording” door de stichting aan de gezamenlijke Hengelose tennisverenigingen, tijdens een speciaal daartoe belegde vergadering, en middels het overleggen van de financiële jaarstukken aan het federatiebestuur en het toezenden van het secretarieel jaarverslag aan de Hengelose tennisverenigingen.

Heropening

In september 1991 werd de nieuwe Veldwijkhal officieel geopend. Er was een bezetting van 76% van het totaal aantal te huren/verhuren baanuren, waarvan de verenigingen 63% voor rekening namen. (De zeer heftige, emotionele vergadering waarin het voorstel tot verdeling van de baanuren behandeld werd zal menig oud-bestuurder zich nog herinneren).In het seizoen 95/96, het seizoen vóór de “grote brand van de hal”, was de afname van het aantal uren door de verenigingen verminderd tot 48,6% van het totaal gehuurde/verhuurde. (momenteel nemen de verenigingen nog ± 35% af.) Deze procentuele teruggang meende men deels te kunnen terugvoeren op de inmiddels ter ziele gegane tennisfederatie, waardoor een minimale jaarlijkse “voeling” (op vergaderbasis) met de verenigingen achterwege bleef.

Inmiddels had de federatie van de Hengelose tennisverenigingen zichzelf opgeheven en moesten de statuten van de stichting herzien worden, waardoor de STV feitelijk autonoom werd.

Omdat (de bijeenkomsten van) de tennisfederatie als communicatiemiddel, corrigerende factor en “toeziend voogd” is weggevallen is ook de wisselwerking met de gezamenlijke Hengelose tennisverenigingen verdwenen. Op het (nog lange tijd gehouden jaarlijkse) besturentoernooi troffen de verenigingsbesturen elkaar wel in een gezellig samenzijn, maar van een “toezicht” op het reilen en zeilen van de STV is geen sprake meer.

Tennishal door brand verwoest

Op 21 april 1996 ging de tennishal met bijbehorende ruimten in een kwartier tijd volledig in vlammen op, ten gevolge van brandstichting door onnadenkende jeugd. Voor het seizoen 1996-1997 was er geen Tennishal Veldwijk beschikbaar en moesten vaste huurders naar andere hallen uitwijken. In de anderhalf jaar die volgden is er door de gemeente en het STV bestuur hard gewerkt om de hal zo snel mogelijk (met verzekeringspenningen) herbouwd te krijgen, hetgeen (met bouwproject coördinator CBT uit Enschede en aannemer Koopmans uit Hengelo) wonderwel lukte. Op 5 september 1997 kon de nieuwe (op diverse fronten beter geoutilleerde hal) feestelijk -door  wethouder de Waal- geopend worden.
En zo functioneerde de Stichting Tennishal Veldwijk als bestuur van 5 personen met wisselende samenstelling de drie jaren van de vorige eeuw en inmiddels al weer meer dan een decennium in de nieuwe eeuw verder. Met voortdurend een voldoende halbezetting en een financieel sluitende exploitatie.